زما نی که در عربستان پیش از اسلام دختر را موجودی ملعون و مایه ی سرافکندگی می دانستند و دفن این موجودات بی گناه امری عادی تلقی می شد!و زمانی که در همان سرزمین به علت کمبود زن! چند شوهری امری عادی انگاشته می شد بگونه ای که هنگامی که یکی از این زنان صاحب فرزند پسری می شد پیرزنان چهره شناس طفل ر ادرمیان گذاشته و با مقایسه ی چهره ی مردان مدعی فرزند مذکور را به شخصی که بیشترین شباهت را داشت اعطا می کردند (مرجانه ی معروف ومادر ابن زیاد یکی از این زنان بود)و در همان روزگاری که قوم برایتون(ساکنان اولیه بریتانیا)زن را نوعی حیوان فرض کرده و با سایر احشام در طویله نگهداری می کردند و هرگاه میهمان محترمی یرسید این شبه دام! را سر می بریدند تا میهمان را تکریم کرد ه باشند زنان در ایران در جایگاهی کاملا برابر با مردان در مصدر اموراتی چون سرکارگری ،مهندسی؛قضاوت و حتی حکومت بودند و حجاب به عنوان شاخصه اصلی تمایز زن آریایی با سایر همنوعانش در تمدنهای دیگر بود نوع و میزان پوشش زن که نشان فرهیختگی و وقار او می بود ارتباط مستقیمی با جایگاه اجتماعی او نیز داشت به گونه ای که زنان بی سواد و عامه از حجابی به مراتب کمتر و کنیزان و ... نیز بدون حجاب بودند،اینگونه است که که در تخت جمشیدو همه ی دیوارنگا ره های پیش از اسلام هرگز تصویر عریان و بدون پوشش زنان دیده نمی شود...

روی سخنم فارغ از افراط و تفریطهای موجود در جامعه گذشته از اعتقادات زیبای مذهبی و رویکردهای عرفی و آنچه از آن به نام حفظ ناموس و سایر نگاه های سنتی به این موضوع می شود با همه ی ایراندختهایی است که بی هدف وبی هویت یا از سر لجبازی یا از روی نادانی سرو شکلی برای خود ساخته اند شترگاوپلنگ وار نه اینند و نه آن !